هنگامی که کامیون در جاده بارانی با سرعت بالا در حال رانندگی است، لایه نازکی از لایه آب بین لاستیک و سطح جاده تشکیل می شود. به منظور افزایش تماس بین لاستیک و زمین، چندین شیار هدایت کننده آب در جهت طولی تایر تعبیه می شود تا محافظت موثری از لاستیک ایجاد شود. زه کشی. به سه یا چهار شیار طولی روی سطح تایر، شیار راهنمای آب می گویند و وظیفه اصلی آنها تخلیه آب است. هر چه شیارهای طولی هدایت آب بیشتر باشد، اثر زهکشی بهتر و پایداری لاستیک در روزهای بارانی بهتر است. هرچه شیارهای راهنمای آب بیشتر باشد، بهتر است. تعداد زیاد شیارهای هدایت کننده آب باعث کاهش سطح تماس بین لاستیک و زمین می شود و چسبندگی لاستیک را ضعیف می کند. علاوه بر شیارهای راهنمای عمودی آب، الگوهای افقی زیادی روی سطح لاستیک وجود دارد تا با شیارهای راهنمای آب برای تخلیه آب و شکستن فیلم آب تشکیل شده بین لاستیک و زمین، همکاری کند و اصطکاک بین لاستیک و زمین را افزایش دهد. .
هنگامی که لاستیک ها در یک جاده لغزنده با سرعت بالا رانندگی می کنند، اگر چسبندگی لاستیک ها کافی نباشد، وسیله نقلیه به راحتی کنترل خود را از دست می دهد. برای رانندگان اصلی کامیون، دو نکته وجود دارد: اول اینکه قبل از تعویض لاستیک منتظر نمانید تا الگوی آن جلا داده شود. اسکیت کردن، ترمز گرفتن بسیار سخت است. یکی کاهش سرعت در جاده های لغزنده به خصوص در هوای بارانی و برفی است.
به گفته این راننده قدیمی هنوز تفاوت های زیادی بین لاستیک های سه لنگه و لاستیک های چهار چاه وجود دارد. آنها مزایا و معایب خاص خود را از نظر عملکرد چسبندگی تایر، عملکرد زهکشی و حتی مصرف سوخت دارند. انتخاب لاستیک مناسب می تواند تجربه رانندگی را افزایش و بهینه کند، اما انتخاب لاستیک نامناسب به تجربه رانندگی اشاره ای نمی کند و حتی ایمنی رانندگی نیز به خطر می افتد، بنابراین درک این دانش ضروری است.